Juli 2009. Hallo allemaal.

Sorry dat ik zolang niks van me heb laten horen. Met mij gaat het heel erg goed, ik ben nu helmaal weer de oude Karen. Ik ben weer vrolijk en blij en ook weer helemaal gezond. Samen met mijn peettante ben ik in Friesland bij de Williams familie dag geweest.

 
Bij aankomst hebben we eerst (binnen) gepicknickt met overal tafels waar je bij kon gaan zitten. Na het eten zijn we in een kring gaan zitten en kon iedereen vragen op een papiertje schrijven, deze werden in een grote bak verzameld.Om beurten werd er een vraag uit de bak gehaald en voorgelezen. Degene die het antwoord wist of had gaf dan antwoord. Mijn tante was niet alleen te gast, maar heeft ook de notulen gemaakt van alle vragen en antwoorden. Het was heel interessant, het zal verwerkt worden in het Williams blad. Ik heb deze dag heel erg leuk gevonden. Het was leuk om bekenden tegen te komen, maar ook om nieuwe mensen te leren kennen. Er waren veel jonge kinderen, dat was heel gezellig. Tussendoor ben ik met mijn familie een weekje weg geweest. We waren op een park, dichtbij Venlo. We hebben de verjaardag van mijn moeder gevierd, ze is 70 geworden. Het was lekker weer, we hebben lekker gegeten en leuke dingen gedaan. Echt vakantie dus. Over vakantie gesproken nog een paar weken en dan ga ik op zomervakantie. Ik heb een vakantie geboekt bij een reisorganisatie ‘Bosjuweel’ die vakanties organiseert voor mensen met een handicap. Ik ga een week naar een welness beauty huis, om me helemaal te laten verwennen. Ik ken er natuurlijk nog niemand, maar één ding weet ik zeker ik ga er erg van genieten.

Misschien een leuk nieuwtje ik zit op Hyves. Zo kan ik via internet vriendschappen onderhouden en bijkletsen. Echt leuk.

Voor iedereen die nog op vakantie gaat, een hele fijne vakantie!        

Tot de volgende keer, Groetjes van Karen  .

Maart 2009:

Hallo dan daar ben ik weer.

Het is een beetje eentonig, maar ik ben de laatste tijd nog steeds aan het kwakkelen geweest. Ik ben wel wezen werken, maar met steeds een tijdje ertussen eruit geweest omdat ik dan erg veel pijn in mijn buik had. De huisarts wist ook niet wat het was, maar nu denken we dat het gaat om een geïrriteerde zenuw in de buikwand. Hij heeft me hier een spuit voor gegeven en sinds die tijd heb ik geen pijn meer. Maar hopen dat dit de oplossing is, heb er goed de balen van. Morgen ga ik weer beginnen met werken, hopelijk zonder problemen.

Verder  heeft mijn moeder ook een nachtje in het ziekenhuis gelegen, daar schrik je wel van. Maar gelukkig gaat het weer de goede kant met haar op.

Het is niet zo lang geleden dat ik een stukje heb geschreven, moet eerlijk zeggen dat ik de laatste tijd ook niet zoveel heb kunnen beleven. Een beetje saai was mijn leven wel en vooral pijnlijk.  Ik heb verder niet veel te vertellen. Dus tot de volgende keer maar weer,

Vriendelijke groet

Karen Boots

Februari 2009,  Hallo allemaal, hier ben ik weer.

Het is alweer even geleden dat jullie iets van me gehoord hebben. Ik heb de vorige keer verteld dat ik ziek was en geopereerd moest worden aan mijn gal. Daar ben ik nog steeds niet helemaal vanaf. Ik heb regelmatig pijn in mijn buik en allerlei andere vervelende kwaaltjes. Maar ik heb ook een aantal leuke dingen gedaan, zo ben ik naar Londen geweest.

Samen met mijn beste vriendin Saskia, mijn moeder, zusje en schoonzusje. Drie dagen voor Kerst zijn we naar Londen gevlogen en met kerstavond waren we weer thuis. Het was heel erg gezellig! Veel gezien, zoals in het warenhuis Harrods. Ontzettend groot, luxe en dus duur. We zijn naar het theater van ‘The Phantom of the opera’ geweest, zoals je op de foto hiernaast kunt zien.  Helaas niet met een kaartje om de opera te zien. Deze was uitverkocht, maar wel in the shop wat souvenirs gekocht. Het blijft leuk om even daar langs te gaan, heb er toch fijne herinneringen aan.

Verder hebben we gewoon heel veel gelopen, in pubs uitgerust en heerlijk gegeten.

We hebben voor de familie allemaal gekke en grappige kerst of londense souvenirs gekocht en hier met de Kerst om gedobbeld. Eigenlijk een flauw spelletje, met een dobbelsteen. Je mag dan met elkaar ruilen, tot de tijd voorbij is. Best lachen.

Volgens mij ben ik helemaal vergeten te vertellen dat ik er een neefje bij heb. Joep is op 11 september geboren. Het is een mooi en lief jochie. Best leuke dingen, toch? En nu heb ik er nog zeker 2 tegoed. We gaan met de hele familie weer een weekje op stap in Mei. Hier kijk ik nu al naar uit. En in augustus ga ik een week naar een verzorgde vakantie, met allerlei relax en beauty gedoe. Heerlijk heb er nu al zin in! Verder weet ik niet veel meer te vertellen. Tot de volgende keer maar weer.

Groetjes van karen

November 2008:

Hallo allemaal,

Er zit steeds een hele tijd tussen, maar hier dan eindelijk weer een berichtje over mijn leven de afgelopen periode.   In het vorige stukje van Juni schrijf ik dat ik een moeilijke tijd achter de rug heb gehad, omdat mijn tanden eruit moesten enzo. Nou de afgelopen periode is het niet veel beter met me gegaan. Gelukkig kan ik er positief op terug kijken, terwijl het niet makkelijk is geweest.

Ik kreeg namelijk tijdens het werk, opeens heel veel pijn in mijn buik. Ik mocht gelukkig direct naar huis en ben naar de huisarts geweest.  Omdat ik pijn in mijn zij had, dacht de dokter aan een acute blindedarm ontsteking. Ik moest daarom gelijk naar het ziekenhuis gaan. Hier konden ze niet vinden wat er nu aan de hand was. Mijn alvliesklier was onrustig en mijn gal functioneerde niet goed. Het was in ieder geval geen blindedarm. Maar omdat ze het niet gelijk konden vinden heb ik een week in het ziekenhuis gelegen aan het infuus, om mijn organen tot rust te laten komen.  Na een week wisten ze dat het mijn galblaas was. Hier zouden galstenen of gruis in kunnen zitten. Ik moest 6 weken rustig aan doen om daarna te worden geopereerd. Maar in de tussenliggende weken, werd de pijn eigenlijk alleen maar erger.  Als ik de pijn moet omschrijven, dan is het net of er iets opeens heel hard in je zij zit te steken. Omdat de pijn erger werd, ben ik terug geweest bij de huisarts die me pijnstillers heeft voorgeschreven en tegen de misselijkheid. Even hielpen deze pillen wel, maar dit duurde niet zo lang. Bij de controle in het ziekenhuis, vonden ze het ook gek dat  het erger werd, maar wilden wel dat alle organen eerst tot rust zouden komen, voordat ik werd geopereerd. Ik wilde er het liefst zo snel mogelijk vanaf, werd er niet goed van.  In de vijfde week, van het wachten, had ik zo 7 aanvallen van pijn in 2 uur tijd, nou dan heb je bijna geen tijd om ervan bij te komen. In deze week moest ik bij de bedrijfsarts komen op het werk.  Tot mijn verbazing zei hij dat ik 2 uur per dag zou moeten komen werken, omdat het goed is voor mijn sociale contacten. Maar ik zag dat helemaal niet zitten, pijn te hebben op het werk. Maar de bedrijfsarts vond van wel. Hij snapte dat ik er emotioneel onder  was, maar hij kon het het beste beoordelen, volgens hem omdat hij objectief was. Ik was door mijn vader naar het werk gebracht met de auto, omdat ik niet kon fietsen. Dus heb ik hem erbij gehaald. Maar het maakte niet uit wat mijn vader zei, want de bedrijfsarts wist het beter, was objectief. Tijdens het gesprek kreeg ik een galaanval en de bedrijfsarts deed helemaal niks. We zijn weggegaan, omdat het geen zin had om verder te praten. In de gang kwam ik mijn chef tegen en die zei dat hij het helemaal niet wilde hebben dat ik kwam werken, want hij wilde deze verantwoordelijkheid niet dragen. Boos en verdrietig zijn we naar huis gegaan. In de middag bleven de aanvallen maar komen, waarop de huisarts heeft geregeld dat ik direct naar het ziekenhuis kon gaan. De volgende dag is mijn galblaas verwijderd. (nou wie heeft ernou gelijk, de bedrijfsarts of wij?)

Ik dacht: ‘hè hè, eindelijk ben ik er vanaf’, maar ik werd alleen maar zieker toen ik uit de narcose kwam. Ik heb heel erg overgegeven en werd steeds geler. De chirurg moest erbij komen en hij dacht dat de gal niet door de lever werd verwerkt, omdat de galweg niet kon functioneren. Wat een technisch verhaal hè, maar de galweg zorgt ervoor dat de gal vanuit de lever afgevoerd kan worden naar de darmen. Ze hadden tijdens de operatie een contrastvloeistof in de galweg gespoten, met de hoop dat deze dan mooi schoon zou zijn. Maar daar zat het al klem en toen helemaal. Dus moest ik de volgende ochtend (zondag) met een ambulance naar Apeldoorn, omdat daar een dokter was die deze operatie uit kan voeren. Ik ben met een roesje in slaap gebracht en met een slangetje via mijn mond is de galweg schoongemaakt en hebben ze een stent (een stukje buis) er in gezet. Nou en toen is gelukkig het opknappen weer begonnen. Ik voelde me echt heel snel weer beterder. Had natuurlijk wel last van de inwendige en uitwendige wonden, maar dat is niks in vergelijking met de periode daarvoor. Wat ben ik beroerd geweest! Tijdens mijn ziek zijn, zijn mijn broers, zus, vader en moeder en schoonfamilie bezig geweest om mijn huisje op te knappen. Ik had hier veel geld voor gespaard en wilde alles nieuw en netjes en dat is gelukt zeg. Ik zit nu in een heel nieuw huisje en voel me weer stukken beter, wat wil je nog meer?

Groetjes van Karen!

Juni 2008:

Hallo

Toch alweer maanden gelden, maar hier ben ik weer.

Ik heb het niet makkelijk gehad in de afgelopen maanden, ik moet vertellen dat mijn bovengebit heb laten trekken en dat was NIET leuk en zeker niet gemakkelijk! Ik heb wel eens vaker verteld over de moeilijkheden met mijn gebit, de laatste maanden had ik heeeel regelmatig ontstekingen en afbraak van tanden. Het kon echt niet langer meer. De laatste keer brak er een stuk tand af terwijl ik een banaan at en die zijn toch zacht. Ik ga naar een speciale tandarts, zij zijn gespecialiseerd in mensen met een handicap en hele erge angsten. Samen hebben we besloten om mijn hele bovengebit eruit te halen en een kunstgebit te nemen. Daar heb ik niet lang over na hoeven denken, ik wilde van de ellende af! Maar toen begon de ellende van het  tanden trekken en het hechten van mijn kaak. Dat was ook geen lolletje, de eerste dagen. Maar na een paar bijschavingen in het gebit, ben ik nu ontzettend trots op mezelf en het resultaat is gaaf!  

Ik heb ook nog wel leuke dingen gedaan, hoor. Het hoort niet echt bij me om te chagrijnen.

Ik ben met een vriendin naar Rob de Nijs in Nijmegen geweest. Het was ontzettend gaaf. Ik ben er wel vaker geweest en heb hem ook al een paar keer mogen ontmoeten. Dat was deze keer ook weer zo en erg leuk. Niet alleen zijn muziek is mooi, maar hij is ook een aardige man.
Tenslotte ben ik met de familie op vakantie geweest. Het was heel erg gezellig. We hebben de verjaardag van mijn moeder gevierd, zijn naar de dierentuin in Duitsland geweest en wezen winkelen Hengelo Overijssel.
Ik heb ook nog een uitje in het vooruitzicht en wel met mijn grote vriendin Saskia naar Utrecht. Daar kijk ik nu al naar uit! Het is leuk om te lezen in het gastenboek, dat iemand iets heeft gehad aan mijn verhaal. Daar doe ik het toch een beetje voor.

Lieve groetjes Karen
Oktober 2007:

Hallo allemaal hier weer een stukje van karen .
 
Sorry dat ik heel lang niks meer van me heb laten horen.
Maar ik ben erg druk geweest met van alles en nog wat.
Bijvoorbeeld met het project "kijken hoe ik kies", waar ik al eerder over verteld heb.
Onder begeleiding van een coach, zijn we met een aantal leden van de centrale clientenraad
een cursus aan het maken voor clientenraden van Zozijn, een zorginstelling.
Het is de bedoeling dat we volgend jaar, naar verschillende raden gaan, om de cursus te geven.
Ik vind het leuk om mee te denken, maar vind het helemaal leuk om zo'n cursus te gaan geven.
 
Afgelopen 20 september ben ik 41 jaar geworden, ik heb een heel leuke verjaardagsfeestje gehad met mijn familie. Ik werd opgehaald, zonder te weten waar we naartoe gingen.
We zijn s'middags in een restaurant aan de hightea gegaan. Het was een ontzettend gezellige middag geweest. De grootste verrassing was wel dat mijn 2 allerbeste vriendinnen
Saskia en Hiske er al zaten toen ik aankwam. Al snel kwamen ook Ooms en tantes erbij en een neef met zijn vrouw en kinderen. Dit was niet alleen heel verrassend, maar ook bijzonder dat ze van ver naar mijn verjaardag waren gekomen. We hadden heel veel geluk met het weer, want we konden lekker buiten op het terras zitten.
 
En dan heb ik ook nog een nieuwtje. Ik ben geintervieuwd voor het magazin Psychologie. Ik werd  thuis geïntervieuwd en het werd op een bandje opgenomen. De vragen had ik al thuis gestuurd gekregen, zo wist ik al een beetje waar ze het over wilde hebben. Mijn zusje was er ook bij aanwezig. Ik vond het best spannend om te doen, maar het was een aardige vrouw, waardoor het best makkelijk was. Een paar dagen later is er een fotografe bij me langs gekomen en zij heeft met een hele grote lamp erbij, foto's van mij gemaakt. Als het goed is komt het op 22 november uit, brrrr.

Groetjes Karen

Het artikel is hier te vinden

April 2007:

Hallo

Om te beginnen, ben ik bij de musical de Belle en het Beest geweest. Ik heb mijn ogen uitgekeken, het decor, de kostuums en de muziek waren erg mooi.
In mijn vorige stukje heb ik al wat geschreven over het Congres van Zozijn. Het was een congres waar verschillende onderwerpen werden besproken, zoals vriendschap, computerles en kijken hoe ik kies. De laatste workshop heb ik samen gepresenteerd met een ander, onder begeleiding van een coach. Het was ontzettend spannend, natuurlijk! Er waren ongeveer 20 cliënten, die bij onze workshop hadden ingeschreven. We hebben, door videofilmpjes te laten zien, geprobeerd duidelijk te maken hoe meervoudig gehandicapten kunnen kiezen. Ik vond het heel leuk om te doen en gelukkig kregen we achteraf  leuke reacties.
Op 13 december ben ik, naar de Vrije Universiteit in Amsterdam geweest. Ik werd uitgenodigd door een klinische genetica mevr. Hagen, om tijdens haar college te vertellen over het William-beuren syndroom, met mezelf als voorbeeld. Dit was ook erg leuk om te doen, omdat ik het leuk vind om toekomstige artsen te vertellen over mijn syndroom. Ik heb bijvoorbeeld vertelt dat ik bang ben voor vuurwerk en de naald van een spuit, zoals velen met het syndroom.
In het vorige stukje heb ik ook al verteld over de ‘kweekvijver’ van mijn werk, Ik ben hier nog steeds mee bezig. Op vrijdag, doe ik type oefeningen en andere opdrachten om te zien hoe ik me verder kan ontwikkelen en wat ik hiervoor nodig heb. Op woensdag bespreek ik dit weer met mijn ‘kweekvijverbegeleidster’.
Best veel beleefd de laatste tijd, ik doe jullie de groeten. Tot de volgende keer!

Karen

Oktober 2006:

Hallo

Ik vind het heel erg leuk dat ik veel van jullie tegen ben gekomen op de familieweekend in Zutphen. Best grappig om jullie met de koetsen uit te zwaaien.
In het stukje van augustus heb ik geschreven over het congres van Zozijn. Deze zal op 20 oktober gehouden worden. Het congres en de workshops zijn voor mensen die in de clientenraad van Zozijn zitten. Ik ga maandag oefenen en voorbespreken wat ik wil vertellen in de workshop 'Hoe kan ik kiezen'. We willen het hebben over mensen met een meervoudigehandicap en hoe je ze kan helpen om zelf te kiezen. Bijvoorbeeld als je niet kan praten en moet kiezen
wat je wilt eten. Best spannend om te gaan doen. Wat heel erg leuk is om te gaan doen is naar 'the beaty and the beest'. Ik
ga 29 oktober met mijn Oom en tante uit Den Helder en aangetrouwde nicht en haar 9 jarige dochter naar het circus theather in Scheveningen!! En het is nog mooier, ik krijg het kado. Ik ben namelijk 40 jaar geworden. Als deze gebeurtenissen zijn geweest zal ik verslag uitbrengen hoe het was.

Groetjes Karen

Augustus 2006:

Hallo allemaal, hier weer een stukje van Karen.

Ik heb helemaal nog niet verteld dat ik op 29 december Tante ben geworden; Tante Karen! Mijn broertje Vincent en zijn vriendin Patricia hebben een kindje gekregen. Ze heet Maud, is zo schattig en ik vind het echt een lieverd. Op 8 Juni heb ik een hele leuke dag gehad, hetzelfde broertje Vincent en Patricia zijn getrouwd! Het was een prachtige, zonnige en feestelijke dag. Het was op een mooie plek met een prachtige tuin. Buiten hebben we het bruidspaar toegezongen. Een eigen tekst op de melodie van Drie schuittamboers. Mijn Ooms en Tantes waren er ook, dit vond ik vooral heel gezellig. Het is lang geleden dat ik ze gezien heb en zo bij elkaar. Er waren ook neven en nichten met hun kinderen. Beren gezellig dus. Over het eten hebben we ook niks te klagen gehad, een schitterende dag dus. Het bruidspaar en de kleine Maud zagen er mooi uit, maar ook ik was om te zoenen, al zeg ik het zelf! Ik heb verder nog wat te vertellen over de kweekvijver. Op de sociale werkplaats hebben we een traject voor medewerkers die dat willen, om hun capaciteiten te onderzoeken. Ik doe daar aan mee om te ontdekken wat ik nog meer kan. Er is een foto van mij gemaakt als deelnemer aan de kweekvijver, zo weet iedereen dat ik erbij hoor. Ik ben net begonnen aan het traject en ben bezig met type werk. Allemaal oefeningen en testen op de computer om te zien wat ik al kan of nog moet leren. Het is niet vooraf bekend hoelang het traject duurt, dat is per persoon verschillend. Ik zal ook schrijven, rekenen, tekenen, lezen enzo. Heel veel verschillende opdrachten dus. Ik ben daar voorlopig nog wel druk mee. Het uiteindelijke doel is om een werk-leerplek te vinden die bij me past. Ik heb nog iets spannends gedaan. Ik ben uitgenodigd door Stichting Zozijn om deel te nemen aan een project om contact te maken met meervoudig complex gehandicapte mensen. Het gaat om een informatie-film, voor clienten en medewerkers. Ik ben naar de dagbesteding 'Aquamarijn' van een meisje in Wilp geweest. Aangezien ik heel erg van muziek hou, hebben ze mij aan dit meisje gekoppeld. Zij reageert ook op muziek. Het was een aardig meisje met heel veel beperkingen. Ik heb de cd van PaPaul in de cd speler gedaan, waar ze van houdt. Het contact bestond uit het luisteren naar muziek en elkaars handen vasthouden. Ik vond het hartstikke leuk om met haar muziek te luisteren en te zien hoe ze hierop reageert. ik ben ondertussen gefilmd, ik weet nog niet hoe het eruit gaat zien. Maar ik weet wel dat er op 20 oktober een congres zal zijn van Zozijn, waar ik samen met anderen een workshop zal geven. De workshop heet: 'Ik kan kiezen'. Best spannend en stoer toch? Ik ben er best trots op dat ik hieraan mee kan en mag doen. Als jullie niet naar het congres komen, zal ik jullie via deze site wel op de hoogte houden. Bedankt en tot de volgende keer!

Groet Karen.

Maart 2006:

Dag allemaal,

hier weer een klein stukje van mij, karen. Ik heb met mijn koor een concert gegeven in de Sint Janskerk in Zutphen. We hebben stukken gezongen van Joseph Haydn zoals het stabat mater en meer van hem. De kerk was helemaal vol en uitverkocht. Het was mooi om in de kerk te zingen en spannend voor zoveel mensen. Maar gelukkig was het helemaal goed gegaan en kregen we leuke en positieve reacties. Ook in de krant van maandag stonden goede resencies.
Op het werk ben ik aan het onderzoeken, met allerlei testjes wat ik wel en niet goed kan. Zo willen we gaan kijken of ik buiten de sociale werkplaats kan gaan werken. Zo heb ik een functieformulier ingevuld waar ik op heb geschreven wat ik moeilijk vind of juist makkelijk. Ik heb het nog steeds naar mijn zin op het werk.
Helaas heb ik veel problemen gehad met mijn gebit. Ik had een zenuwontsteking in mijn kies. Deze was al een keer behandeld, maar hij was toch gaan ontsteken. En dat doet zeer! Gelukkig is het nu verholpen, maar ik moet eerlijk zeggen dat ik er soms flink van baal dat mijn gebit niet altijd mee werkt. Nu poets ik al met begeleiding, raag en spoel. En toch blijft het problematisch. Je zult wel snappen dat ik daar vreselijk van baal. Maar goed nu heb ik geen pijn dus dat is fijn.

Ik stop er weer mee, de groetjes van Karen

Januari 2006:

Hallo allemaal,
voor iedereen de beste wensen voor 2006! Ik ben in december begonnen op proef bij de bibliotheek in Zutphen. Vrijdag 6 januari heb ik een gesprek gehad met mijn begeleiding van de sociale werkplaats en de directrice van de bieb. In het gesprek kwam naar voren dat het werk voor mij te ingewikkeld was. Teveel soorten boeken die binnen een bepaalde tijd op zijn plaats terug moeten zijn. Het werktempo is te hoog. Jammer, want ik vond het heel erg leuk om te doen. Het was leuk om te horen dat ik mijn best heb gedaan, netjes ben geweest. Toch baal ik er wel van! maar goed ik heb het in ieder geval geprobeerd. Nu ga ik gewoon mijn uren weer bij de sociale werkplaats werken.

Groetjes van Karen

November 2005:

Hallo allemaal,
Sorry dat het zo lang heeft geduurd voordat ik weer een stukje heb geschreven. Het is er domweg niet van gekomen. Maar hier ben ik weer met een stukje. Ik en Marcel vonden het Williams-weekend fantastisch! de sfeer was gezellig en leuk om iedereen weer te zien. We (marcel en ik) hebben een stukje geschreven voor het Williams-nieuwsbrief, over wat we hebben beleefd. Ik zal dat nu niet opnieuw vertellen, dat kun je daar in lezen als je het wilt weten. Ik ben naar een theater voorstelling geweest van Wim Wolbrink. Dit is een oude bekende van mij van vroeger. Het was een verteltheater. De voorstelling heette "metgezel", een volksverhaal. Wim deed het samen met een pianist. ik vond het een hele mooie voorstelling, in een knusse kleine zaal.
Jullie weten natuurlijk nog niet dat ik ben gestopt met het werken bij de centrale cliëntenraad van Zozijn. Ik was daar een medewerkster voor het "meepraat-buro" voor cliënten. Er waren verkiezingen en ik heb me niet verkiesbaar gesteld. Omdat ik er heel veel tijd voor kwijt was en daar had ik geen zin meer in. Ik ben nog wel werkzaam bij de cliëntenraad "wonen-zutphen-zozijn" ik ben daar de vice-voorzitter, ik werk samen met de voorzitter. Dit vind ik erg leuk.
Nou dat was mijn verhaal voor nu weer even.

Groetjes van Karen!

Maart 2005:

Daar ben ik weer!
Het is alweer een paar maanden geleden dat ik iets heb geschreven over wat ik mee maak. Ik heb eigenlijk niet zoveel bijzonders te vertellen. Maar goed. Ik ben nu bezig met het voorbereiden van een concert met mijn koor. We hebben een nieuwe dirigent die ik heel leuk en goed vind. Hierdoor ga ik weer met veel plezier zingen.
Jullie weten toch dat ik bij de cliëntenraad van Zozijn ben? Daar zijn we druk om de verkiezingen voor te bereiden van 18 Juni. Mijn plaatsje wordt ook verkiesbaar, ik wil eigenlijk niet blijven. Het is leuk maar ook veel werk en ik moet dan nog zeker 4 jaar blijven. Er komt zoveel werk en taken bij kijken, zoals vergaderen met de raad van toezicht, de verwantenraad, met cliëntenraden, met de direktie en direkteur. Dan moeten ik nog de agenda maken en de notulen lezen, brieven beantwoorden en soms ook bij mensen langs. Nou en dan heb ik nog niet alles opgenoemd. Best veel naast mijn gewone werk, toch? Ik heb het nu 2 jaar gedaan, met veel plezier en heb heel veel geleerd. Als ik wegga geef ik iemand anders een kans om ook dit leuke werk te doen en veel te leren.
Bij de sociale werkplaats krijg ik binnenkort een gesprek met P&O om te kijken wat ik nog meer kan leren, buiten de afdeling. Hierdoor krijg ik mischien wel nog een kans om werkervaring op te doen. Het komend weekend ga ik lekker bij mijn Peettante logeren. Zij woond in Koog Bloemwijk. Ik ga er met de trein heen en ze brengt me terug met de auto. Hier heb ik zin in.

Groetjes en tot de volgende keer!    Karen

Oktober 2004

Hallo,

hier weer een berichtje van mij, Karen. Het is alweer even geleden dat ik geschreven heb. Het is leuk om te vertellen dat ik naar de familiedag in Waarbeek ben geweest. Ik vond het heel erg gezellig, er waren veel families. Samen met Christel ben ik in de rups geweest wat voor herhaling vatbaar was. Verder was het leuk om oude bekende tegengekomen en bij te kletsen. Wat heel grappig was, was dat ik een bekende tegen kwam. Hij bleek een ouder te zijn van een dochter met het williams maar hij wist niet dat ik hetzelfde syndroom heb. Zoals de meeste in de zomer, ben ik ook op vakantie geweest. Ik ben met het vliegtuig naar Portugal geweest, op vakantie bij mijn ouders. Ik schrok me kapot, op Schiphol bleek dat mijn vliegtuig was geanuleerd. Ik moest me melden bij een balie waar ze een ander vliegtuig voor me zouden regelen. Ik zou een aantal uren later vertrekken en niet op Lisabon landen, maar ben naar Porto gegaan. Moest dus even mijn vader bellen dat hij niet naar Lisabon moest maar naar Porto. Ik was alleen en vind dit best spannend, gelukkig kun je op het vliegveld begeleiding regelen van de balie tot aan de deur van het vliegtuig. Heel toevallig had ik op schiphol op de heen en terug weg het zelfde meisje. Dit was wel gezellig. Ik heb genoten van de natuur en de rust daar. Mijn ouders hebben een mooi stukje land met prachtige bomen, zoals eukalyptisch bomen, tamme kastanje, dennen en kurkeiken. Het weer was heerlijk en de tamme kastanjes klaar om geraapt te worden. Ik ben dus een paar keer helemaal het land naar beneden gelopen om zakken vol op te halen. de laatste twee dagen regende het helaas, maar het heeft me wel een foto van de regenboog opgeleverd. Moet nog zien of deze gelukt is, ik kan morgen de foto's pas ophalen. Tot slot hebben mijn vader en ik erg gelachen om een fles limonade. Het was het merk 'williams'siroop.

Tot de volgende keer Karen.

Augustus 2004

Hallo allemaal, hier weer een stukje van mij.
Het is alweer even geleden, maar hier ben ik weer met een verhaaltje over dingen die ik heb mee gemaakt. Jullie kunnen me feliciteren want ik heb vandaag te horen gekregen dat ik op een andere afdeling mag gaan werken als keurmeesteres. Ik moet speciale handschoentjes aan om koffiezeefjes te controleren op oneffenheden. Ik vind dat heel leuk en ben er dus ook blij mee. Ik heb een opleiding gehad van een halve week en mag nu op deze afdeling gaan werken. HOERA!!
Jullie weten het niet, maar ik ben gek van de Efteling en daar ben ik weer een keertje heen geweest. Samen met een collega zijn we met de trein en de bus naar Kaatsheuvel gegaan. We hadden een aanbieding voor de entree, waardoor we goedkoop naar binnen konden voor de hele dag en avond. Het was heel gezellig met veel muziek. Ik ben niet zo dol op de attracties maar vind de sprookjes heel mooi. Juist ook in de avond was het hele park mooi verlicht in allerlei kleuren, hierdoor werd het nog sprookjesachtiger.
Verder ben ik een weekje in het huis van mijn zus en haar vriend geweest om op de katten te passen. Zij waren op vakantie en ik was er voor Jip & Janneke de poezen. Ik vind het gezellig om bij ze te zijn, ik vind ze lief en nu kennen ze me ook goed.
Als laatste wil ik nog vertellen dat ik met mijn koor een concert ga geven op 28 augustus in het Gemeentehuis van Zutphen. We gaan vanaf volgende week weer met het koor oefenen, ik heb hier zin in. Ik geniet erg van het zingen.

Dat was het groetjes van Karen.

Juni 2004

Hallo Allemaal,

Hier weer een berichtje van mij, Karen.Ik heb vandaag best een spannende dag gehad. Ik heb een sollicitatiegesprek gedaan met mensen die bij ons willen komen werken. Bij Zozijn moet weer een manager komen voor heel Zutphen. Er kwamen twee mannen op gesprek, waar er 1uit gekozen moest worden. Samen met 3 andere hebben we er 1 uitgekozen die bij ons mag komen werken. Het was best moeilijk om de brieven te lezen. Dus heb ik vragen verzonnen, zoals bijv. 'wat vind je ervan dat een cliënt meedoet in het gesprek van de sollicitatie?" Om te weten of dat de sollicitant geschikt is om met gehandicapte mensen om te gaan.de gesprekken duurde een uur en toen moesten we beslissen wie het beste was.We hebben er 1 gekozen die ik heel goed vond, omdat hij voor de cliënten op wil komen. Best belangrijk dat we een goede hebben gevonden.Nu heb ik een paar keer stukjes verhaal op de site gezet, maar ik zou het leuk vinden om van mensen die het lezen een reactie te krijgen. Dus als je dit leest schrijf dan in het gastenboek wat je ervan vond. Dat vind ik leuk en dan krijg ik misschien ook contact met anderen.

Groetjes van Karen.

Mei 2004

Ik ben vandaag naar Baak geweest waar een Williamsdag met jongeren vanaf 15 jaar werd gehouden. Er waren 11 jongeren met het Williams en hun ouders. Mieke van Leeuwen had allerlei kaarten bij zich die op de grond werden neergelegd, daarna pakte iedereen een kaart en vertelde waarom ze deze kaart gepakt hadden. Het waren uiteenlopende kaarten. Bijvoorbeeld: een vliegtuig, een zonnebloem en nog heel veel ander soort kaarten. s'middags hebben we heerlijk gegeten en nog een wandelingetje gemaakt in de omgeving.
Ik vond het een gezellige dag, goed georganiseerd door Mieke van Leeuwen, Riek en Lucy (waar ik de achternamen niet meer van weet,sorry). we hebben veel met elkaar kunnen praten en lachen.
Vandaag hebben we ook nog dingen afgesproken. Ik ga proberen een brief te schrijven aan de ouderverenigingen om volgend jaar een weekendje met elkaar weg te kunnen. En in september gaan we een dagje met elkaar uit naar Warenbeek, ik heb er zin in.

Groetjes Karen.

April 2004

Hallo,

Ik denk niet dat iedereen al weet dat ik op de Sociale werkplaats in Zutphen werk en 1 dag in de week op het kantoor van Zozijn. Zozijn is een instelling voor Geestelijk en Lichamelijk Gehandicapten. Ik werk hier elke maandag bij het Mee praat bureau. In Nederland wordt het steeds lastiger om te roken, maar wij merkten dat Gehandicapten die zelfstandig wonen en begeleiding krijgen het niet meer voor het zeggen hebben. Want je moet thuis gewoon kunnen roken, maar iemand die bij jou komt werken kan met de nieuwe wet bezwaar maken. Daarom hebben we een brief geschreven naar de Staatssecertaris Volksgezondheid Van Rossum. Ik ben ook tegen roken, maar iedereen moet het natuurlijk in zijn eigen huis zelf moeten weten.We hebben nog geen reactie gehad, maar ben wel heel benieuwd. Ook ben ik de afgelopen weken ben ik bezig geweest met een avond-cursus tekstverwerken. Ik heb hier een diploma voor gekregen dus ben ik hier nu voor geslaagd. In de cursus heb ik geleerd hoe je bijvoorbeeld op de computer verschillende lettertypes, brieven en uitnodigingen kunt maken.
Best veel gedaan eigenlijk als ik het zo terug lees, maar dat vind ik alleen maar leuk!

Tot de volgende keer.

Groetjes van Karen

Maart 2004